Washington'dan gelen son anket verileri, Beyaz Saray koridorlarında alarm zillerinin çalmasına neden oldu. Haziran 2026'da yayımlanan kapsamlı bir kamuoyu araştırması, Başkan Trump'ın ekonomi politikalarına yönelik onay oranının yüzde 38 ile görev süresinin en düşük seviyesine indiğini ortaya koydu. Bu rakam, yalnızca sekiz ay önce yapılan ve yüzde 46 seviyesinde seyreden önceki ölçümlerle karşılaştırıldığında dramatik bir düşüşü temsil ediyor. Daha da çarpıcı olan ise, ekonomik hoşnutsuzluğun artık Trump'ın en sarsılmaz kalesi olarak görülen seçmen bloklarına sıçramış olması.
Sarsılan Kale: Beyaz İşçi Sınıfı Mesajı Veriyor
Anketin en can alıcı bulgusu, üniversite diploması olmayan beyaz seçmenlerin yarısından fazlasının (yüzde 51) mevcut ekonomik yaklaşımı onaylamaması oldu. 2024 seçimlerinde Trump'ı ezici bir farkla destekleyen bu demografik grup, özellikle Rust Belt eyaletlerinde uzun süredir yönetimin politik omurgasını oluşturuyordu. Ancak son veriler, fabrikalarda ve lojistik merkezlerinde hissedilen gerilimin oy verme davranışına yansımaya başladığını gösteriyor. Bir Ohio'lu çelik işçisi, yerel bir gazeteye verdiği demeçte, “Bize sürekli harika anlaşmalar yapıldığı söylendi, ama ben cebime baktığımda 2025'tekinden daha fazla para görmüyorum” ifadelerini kullandı.
Gümrük Vergilerinin Gecikmeli Faturası
Trump yönetiminin en büyük ekonomik silahı olarak pazarladığı agresif gümrük tarifeleri, şimdi bizzat kendi tabanında bir güven erozyonuna yol açıyor. Teoride yerli üretimi koruması beklenen çelik ve alüminyum tarifeleri, ithal tüketim mallarında yüzde 25'e varan fiyat artışlarını tetikledi. Michigan Üniversitesi Tüketici Güven Endeksi'nin 2026 ikinci çeyrek ön raporu, dayanıklı tüketim malları harcamalarında reel anlamda yüzde 4,2'lik bir daralma kaydetti. Bu, özellikle bütçesini kuruşu kuruşuna denkleştiren mavi yakalı aileler için market fişlerinden araba kredilerine kadar gündelik hayatın her alanında hissedilen bir darbeye dönüştü.
Enflasyon Canavarı: Hikayenin Diğer Yarısı
Enflasyonun 2025 ortasında kontrol altına alındığına dair iyimser hava, 2026 yazında yerini sert bir gerçekliğe bıraktı. Tüketici Fiyat Endeksi, özellikle enerji ve konut maliyetlerindeki inatçı yükseliş nedeniyle son üç ayda yüzde 3,8’lik yıllıklandırılmış artış gösterdi. Merkez Bankası'nın faiz indirimlerini bekleyen piyasa aktörleri hüsrana uğrarken, 30 yıllık mortgage faizleri yeniden yüzde 7,2 seviyesine tırmandı. Anket, katılımcıların yüzde 62'sinin enflasyonu “en büyük kişisel ekonomik tehdit” olarak tanımladığını ortaya koyuyor. Bu algı, maaş zamlarının fiyat artışlarının gerisinde kaldığı hissiyatıyla birleşince, Beyaz Saray'ın “Bidenomics sonrası bolluk” söylemini giderek daha boş bir vaade dönüştürüyor.
Reel Ücretlerin Sessiz Çığlığı
İstihdam rakamları yüzeyde olumlu seyretse de (işsizlik yüzde 4,1 ile tarihi düşüklerde), sahne arkasındaki tablo farklı. Şubat 2026 itibarıyla ortalama saatlik kazançlar nominal olarak yüzde 4,3 artarken, enflasyon düzeltmesi yapıldığında reel ücret artışı sadece yüzde 0,5 olarak gerçekleşti. Bir başka deyişle, Amerikalı işçi teknik olarak daha fazla kazanıyor ancak satın alma gücü neredeyse yerinde sayıyor. Bu durum, “Maaşım arttı ama fakirleştim” paradoksunu doğurdu ve ekonomik onay anketindeki memnuniyetsizliğin en somut gerekçelerinden birini oluşturdu.
2026 Ara Seçimleri İçin Karanlık Sinyaller
Anket sonuçları, Kasım ayında yapılacak Kongre seçimleri öncesinde Cumhuriyetçi stratejistler için bir soğuk duş etkisi yarattı. Parti, Temsilciler Meclisi'ndeki 4 sandalyelik kırılgan çoğunluğunu korumaya çalışırken, ekonomik memnuniyetsizlik dalgasının özellikle Pennsylvania, Wisconsin ve Michigan gibi kritik eyaletlerdeki kıl payı yarışları etkilemesi bekleniyor. Bağımsız seçmenlerin sadece yüzde 29'unun Trump’ın ekonomi yönetimini onaylaması, Cumhuriyetçi adayların başkandan mesafe almasına neden olabilecek bir güven krizi yaratıyor. Eski bir parti danışmanı, basına sızdırılan bir notta, “Seçmenler kredi kartı borçları kabarırken gümrük tarifesi zafer nutuklarını dinlemek istemiyor” uyarısında bulundu.
Yönetimin Tepkisi ve Anlatı Mücadelesi
Beyaz Saray, anket sonuçlarına ilişkin yaptığı açıklamada, “Küresel rüzgarlara rağmen Amerikan ekonomisini yeniden ayağa kaldırmanın uzun vadeli bir proje olduğu” mesajını verdi. Ancak bu savunma, kampanya döneminde dile getirilen “birinci günden itibaren refah” vaatleriyle çeliştiği için eleştiri oklarını üzerine çekiyor. Yönetim, gümrük gelirlerinin altyapıya aktarıldığını öne sürse de, ankete katılanların yüzde 68'i bu yatırımların hayatlarına doğrudan bir etkisini görmediğini belirtti. Anlatı mücadelesinde, somut mutfak ekonomisi verileri büyük resimli vaatleri gölgede bırakmış görünüyor.
Gelecek aylar, bu hoşnutsuzluğun sandığa nasıl yansıyacağı sorusuyla şekillenecek. Anketler coğrafi bir depresyon haritası çizerken, kilit soru şu: Ekonomide güveni yeniden kazanmak için bir mucize mi gerekiyor, yoksa seçmenin sabrı çoktan tükendi mi?
